Kontakt

WYDANIE marzec–kwiecień | 2 (2) 2024

Jak komunikować się z młodzieżą?

Bycie nauczycielem w dzisiejszym świecie nie jest łatwe, a przymus radzenia sobie z oczekiwaniami z zewnątrz i własnymi demonami doprowadza nas często do ściany. Jesteśmy zmęczeni, sfrustrowani, obciążeni wieloma obowiązkami, brak nam czasu. Wiele nieporozumień w relacjach interpersonalnych jest wynikiem złej komunikacji. Niewłaściwe odczytywanie intencji z jednej strony, wyolbrzymione oczekiwania z drugiej strony – to najczęstszy powód zakłóceń w komunikacji. Poza tym dobrą komunikację blokują: rozkazywanie, upominanie, groźby, perswadowanie, moralizowanie, dyktowanie rozwiązań, robienie wyrzutów, pouczanie, osądzanie, krytykowanie, ośmieszanie, zawstydzanie, nieprawidłowe chwalenie, niezasłużona aprobata, bagatelizowanie, stawianie diagnoz, wypytywanie. Warto spojrzeć na nasze reakcje, sposób komunikowania się z młodym człowiekiem z perspektywy lotu ptaka.

Komunikacja jest procesem, dzięki któremu przekazujemy informacje w bezpośrednim kontakcie z drugą osobą. Proces ten zachodzi nieustannie. Poza słowami komunikujemy się też gestami, mimiką i spojrzeniem. Całym ciałem. Zainteresowanie rozmówcą przejawia się w naszej pozycji, uśmiechu lub jego braku, błysku w oku, radości obcowania z drugim człowiekiem, cierpliwości i szacunku. Bez tych zależnych komunikacja będzie zakłócona, nieautentyczna. Często wydaje nam się, że jak przemówimy, wytłumaczymy, zwrócimy uwagę, napomnimy, wskazując właściwe rozwiązanie, to komunikujemy się we właściwy sposób. Nic bardziej mylnego.

Ten artykuł jest dostępny dla prenumeratorów

Jeżeli masz prenumeratę

Zaloguj się

Jeśli nie masz prenumeraty, wybierz odpowiedni dla Ciebie wariant i zamów, aby mieć dostęp do artykułów i strefy online.

Kup prenumeratę

O autorze