Młodzi ludzie są określani mianem „cyfrowych tubylców”, ponieważ od najmłodszych lat dorastali w otoczeniu smartfonów, aplikacji, gier online i mediów społecznościowych. Internet jest dla nich tak samo naturalny, jak dla wcześniejszych pokoleń podwórko, boisko czy szkolny korytarz. Dorośli natomiast to często „cyfrowi imigranci”, którzy musieli nauczyć się korzystania z nowych technologii już w dorosłym życiu. W efekcie obie grupy różnią się nie tylko poziomem swobody w korzystaniu z Internetu, lecz także sposobem myślenia o nim i stopniem zaufania do technologii.

Młodzi komunikują się szybko, skrótowo i za pomocą obrazów. Wykorzystują memy, emoji, krótkie filmiki i charakterystyczny slang internetowy. Dorośli częściej wybierają formalny język, dłuższe wypowiedzi i tradycyjne formy komunikacji. Kiedy do tego dochodzi skłonność dorosłych do moralizowania i koncentrowania się na zagrożeniach, młodzi ludzie zaczynają odczuwać, że ich świat jest oceniany i deprecjonowany. Gdy słyszą komunikaty w rodzaju: „To uzależnia”, „To niebezpieczne” czy „To głupie”, odbierają
je jako sygnał, że rozmówca nie chce zrozumieć tego, co jest dla nich naprawdę ważne.

Według badań „Młodzi Cyfrowi 2019” aż 60% nastolatków uważa, że dorośli nie potrafią rozmawiać z nimi o cyberbezpieczeństwie. Wynika to często z braku wiedzy, niepewności lub przekonania, że Internet to temat drugorzędny. Bywa też tak, że dorośli unikają rozmowy, ponieważ dziecko zajęte telefonem wydaje się spokojne i nie sprawia problemów. Tymczasem dane NASK wskazują, że około 1,5 miliona dzieci w Polsce miało kontakt z treściami pornograficznymi, co pokazuje, jak wiele znaczy obecność dorosłych w cyfrowym życiu młodych ludzi. Tę zatrważającą liczbę potwierdza najnowszy raport „Dzieci Internetu 2026”. 32%, czyli 1 mln dzieci, miało kontakt z treściami erotycznymi. Poziom ten jest zbliżony do zasięgu w całej populacji internautów (33%).