KLASA bez oceniania

Gdy ponad dwadzieścia lat temu ukończyłam polonistykę, wydawało mi się, że będę zbawiać świat, a przynajmniej polską edukację. Trafi łam do szkoły podstawowej i szybko zostałam sprowadzona na ziemię. Zbawianie odeszło na plan ostatni, ważne stały się rankingi, realizacja podręcznika (sic!), stopnie w ogromnej liczbie „bo przecież jesteś polonistką”. Przyznaję, że dzięki radom bardziej doświadczonych koleżanek, dałam się wciągnąć w szkolny Matrix.