Ogniste ptaki. Od pomysłu do zmiany

Najpiękniejsze rzeczy, jakie wydarzyły się w mojej nauczycielskiej pracy, bardzo rzadko zaczynały się od polecenia: „Otwórzcie podręczniki”. Zaczynały się raczej od pytania ucznia: „A gdybyśmy spróbowali?”. Tak rodziły się pomysły, które z czasem stawały się koncertami, spotkaniami, podróżami i działaniami dla innych. W projekcie „Żmichowska Śpiewa” przekonałam się, że młody człowiek potrafi udźwignąć ogromną odpowiedzialność, jeśli wie, po co coś robi, ma obok siebie ludzi, którym ufa, i czuje, że jego głos naprawdę coś zmienia. Nie każdy musi stać na scenie. Ktoś organizuje, ktoś nagrywa, ktoś słucha, a ktoś pierwszy zauważa człowieka, który potrzebuje pomocy. Każdy może być potrzebny. Dlatego proponuję tydzień projektowy, podczas którego uczniowie nie będą udawać dorosłego życia w kolejnej prezentacji. Wybiorą rzeczywisty problem w swojej społeczności, wysłuchają ludzi, zaprojektują odpowiedź i zrealizują jej mały, ale widoczny fragment. Nie obiecujemy, że w pięć dni naprawimy świat. Chcemy pokazać, że można zacząć go zmieniać od własnego korytarza, osiedla, klasy czy jednego człowieka.