WYDANIE styczeń–luty | 1 (7) 2025
POMAGAJĄC INNYM, POMAGASZ I SOBIE. Wolontariat szkolny jako niezbędny element edukacji opartej na wartościach.
Czy jest możliwe autentyczne rozwijanie u uczniów i wychowanków empatii oraz wrażliwości bez podejmowania działań na rzecz innych? Czy jest możliwe autentyczne realizowanie trzeciego kierunku polityki oświatowej państwa w bieżącym roku szkolnym bez aktywności dzieci i młodzieży o charakterze prospołecznym? Jestem przekonany o tym, że nie.
Podczas konferencyjnych dyskusji i w trakcie internetowych polemik dotyczących przyszłości szkolnictwa publicznego i edukacji w Polsce podejmowany jest od czasu do czasu temat wolontariatu. Niektórzy twierdzą, że powinien być obowiązkowym elementem kształcenia w naszym kraju. Inni natomiast mówią, że nie można odgórnie nakazać wolontariatu uczennicom i uczniom, bo w założeniu jest on dobrowolny, a nie obowiązkowy. W tym ujęciu wydaje się, że tkwimy w patowej sytuacji, lecz doświadczenie z innych systemów edukacji (np. CAS w programie IB DP) i wieloletnie praktyki wypracowane w niektórych polskich placówkach oświatowych pokazują, że wolontariat szkolny jest jak najbardziej możliwy.
