Według danych z Systemu Informacji Oświatowej pod koniec 2024 roku w polskich szkołach było 248 tys. uczniów z Ukrainy, z czego zdecydowana większość (ok. 180 tys.) przybyła do naszego kraju po 24 lutego 2022 roku. Dane te jednak nie oddają rzeczywistej liczby młodych ludzi zza wschodniej granicy, którzy przebywają na terenie RP, bo dotychczas nie było obowiązku szkolnego dla uczniów z doświadczeniem uchodźstwa. Ważną zmianą dla funkcjonowania szkół w całym kraju jest wprowadzenie od czerwca br. kryterium, że wypłacanie świadczenia 800+ dla osób z Ukrainy uzależnione zostaje również od realizacji przez dziecko obowiązków edukacyjnych. To oznacza w praktyce, że na jesień możemy spodziewać się kolejnego napływu uczniów z doświadczeniem migracji do polskiego systemu oświaty. Warto zaznaczyć, że od ostatnich trzech lat mamy do czynienia nie tylko ze wzrostem uczniów z Ukrainy, ale również z Białorusi, których rodzice szukają w Polsce bezpiecznego miejsca do życia. Można więc stwierdzić, że różnorodność kulturowa na dobre zawitała do polskich szkół i stawia przed nauczycielami nowe wyzwanie – jak prowadzić rozmowy o migracji, uchodźstwie i wielokulturowości w sposób mądry i wspierający? Jak integrować dzieci i młodzież z obcych sobie kultur? Jak wspierać młodych ludzi, którzy dopiero rozpoczynają naukę języka polskiego? W niniejszym artykule pragnę przedstawić ogólne wskazówki dla nauczycieli (nie tylko wychowawców), jak rozmawiać z uczniami na temat migracji, uchodźstwa i różnic kulturowych, aby rozwijać u młodych ludzi postawę szacunku, tolerancji i empatii wobec Inności.