Głównym celem wprowadzenia tego przedmiotu do polskich szkół była chęć przygotowania wchodzących w dorosłość młodych ludzi do „świadomego i odpowiedzialnego zaangażowania obywatelskiego w społeczeństwie demokratycznym”¹ poprzez budowanie szacunku dla innych osób, pomoc w zrozumieniu wartości i zasad demokracji, zainteresowanie ich życiem społeczno-politycznym, wspieranie ich zaangażowania obywatelskiego i wzmacnianie poczucia wpływu na funkcjonowanie władz publicznych. Dlatego wymagania ogólne zapisane w podstawie programowej dotyczą „rozumienia sfery publicznej, zainteresowania sprawami publicznymi oraz zaangażowania obywatelskiego, które razem składają się na postawę patriotyczną”², a wymagania szczegółowe odzwierciedlają sześć kręgów społeczności, w których funkcjonuje każdy uczeń − od rodziny przez szkołę, wspólnotę lokalną i regionalną, ojczyznę, wspólnotę europejską po międzynarodową³. Autorzy programu założyli, że pełne osiągnięcie celów kształcenia przedmiotu edukacja obywatelska powinno odbywać się poprzez jego realizację w trzech równorzędnych i wzajemnie uzupełniających się obszarach: wiedzy i umiejętności, praktycznych działań obywatelskich oraz grupowego projektu edukacyjnego (badawczego lub społecznego).

Szczególnie przydatne dla każdego wychowawcy mogą być te elementy programu, które znajdują się w pięciu pierwszych działach podstawy programowej przedmiotu edukacja obywatelska. Zostały one poświęcone funkcjonowaniu jednostki w społeczeństwie, szkole jako wspólnocie, budowaniu wspólnoty lokalnej, demokracji chroniącej prawa obywateli oraz funkcjonowaniu państwa polskiego. Opierając się na programach, powinniśmy dopasować zagadnienia do wieku naszych uczniów, a co za tym idzie, do poziomu klas liceum ogólnokształcącego i technikum.